niye güncellenmiyor site? neden? tatildeyim çünkü. şirin bir tatil kasabasında, bir zeytin bahçesinde oturuyorum, piknik tüpte bişirdiğim türk kahvesini yudumluyor, su kenarından topladığım naneleri kahvenin yanına aroma ediyorum. bahçenin içerisinde dev bir ceviz ağacı var. ceviz ağacının dallarında sincaplar çiftleşiyorlar. boyları boylanıyor, soyları soylanıyor. şu an dürbünle izliyorum onları... sonra bu çiftleşen sincapların çocukları oluyor, çocukları doyurmak için bizim ceviz ağacındaki

 bütün cevizleri çalıyorlar. üç yıldır bir tane ceviz yiyemedim şu ceviz ağacından. şeytan diyor diz ağacın altına geçen yaz kendi ellerimle kestiğim zeytin ağacından elde ettiğim çıraları, bas ateşi. ondan sonra biraz uzağa git, dürbünle izle. alevli hayvan pornosu. türk kahvesinden yeni rakıya geçmemle birlikte

 sinirim de geçti şu anda. sincaplar da kendilerine göre başka bir hayvan. aklı fikri cevizde. bi de denk getirdiğinde çiftleşiyor dişisiyle. soylarını soyluyorlar. işte günler böyle gelip geçiyor. türk kahvesi içiyorum, rakı içiyorum, dürbünle hayvan gözlemliyorum. 40 yıllık radyo-kasetçalardan sezen aksu dinliyorum. sıkılınca yunan radyosu açıyorum akostopolis vera mera diye rumca şarkı dinliyorum. rumca şarkı dinlerken arada pilevne, dolmaki gibi bildiğim kelimeleri duyunca seviniyorum. rakı bitince motoruma atlıyorum köye gidiyorum rakı alıyorum, halis koyun yoğurdu alıyorum, gazeteleri alıyorum. muhtarın ofisinin önünden geçerken korna öttürüyorum. önceleri garipsedi olayı ama artık korna yapınca o da el sallıyor, hastası oldu. sonra içip içip caner atakulu arıyorum. rahatsız ediyorum onu. gizli numaradan arıyorum, derin derin nefes alıp veriyorum. deliye dönüyor. benim tatilden anladığım budur. peki site? site güncellenecek... bunu saymayın. bu hiç birşey değil daha. o kadar çok güncellenecek ki. can dalyan, atilla parla, caner atakul, hasan inceler, elif öner, zeki müren, cengiz üstün ve daha bir çok isim. inanılmaz. (insanlığın devamı adına erman çağlar)

----->fotoraflar olaylarda

boo dergi - groagh.com röportajı:  http://www.boodergi.com/

girin ve erman çağların caner atakul isimli insanın her sözünü nasıl kestiğine kendi gözlerinizle şahit olun. röportaj için boo dergi'ye, özellikle de bizimle röportajı gerçekleştiren yasemin yıldırım ve ozan daniel eicher özışık'a çok teşekkürler. bize karşı çok sabırlı ve sevecenlerdi. çok uğraşıp her ay dergi yapmalarına rağmen bu dergiden (boo dergiden) hiç para kazanmayan insanlar. hep sevdikleri için yapıyorlar.

yıllardır merak ettiğimiz erkin korayın okula göndermediği kızıyla kebapçıda karşılaştık ve imza aldık. kendi çabalarıyla okumayı sökmüş gerçekten canayakın bi insan.

resimde: ezo koray imza verirken. (resmi büyütmek mümkün)

röportaj ve resimler: cihan kılıç

-----> yandaki tatil olayıyla ilgili bazı eklemeler: türk kahvesi içtikçe sinire kestiğimi farkederek tam zamanında mis gibi rakı sofrası kuran ve beni dünyaya ve insanlara karşı daha pozitif bir yaklaşım yaklaşmaya iten insanın ismi kadir abi. kadir abi tam bir doğa insanı. ağaçlarla konuşuyor, kuzulara bağırıyor. sincaplarla ilgili şikayetimi kendisine iletiğimde "öyle deme ermanım, o sincap dediğin hayvanın eti öyle bir güzeldir ki... mis gibi eti var o sincabın. neden? çünkü herşeyi dalından yiyor, gidiyor en güzelini en tazesini buluyor onu yiyor." diyerek beni şaşkına çevirdi. "iyi ama kadir abi bizim ağacın dalından yiyor, en tazesini en güzelini yiyor canına yandımı hayvanı" dedim, "işte sen de yakalayıp onu yiyeceksin. eti mis gibi o hayvanın" dedi. o an için çok mantıklı geldi. sonra rakının yanına dalından üzüm, bostandan salatalık getirdi, iyice kendine hayran bıraktı beni. yetmedi, bahçede kirpi buldu, onu da sofraya getirdi. "biraz dursun burda, muhabbet dinlesin" dedi.  "ehehe" dedim. uzunca bir süre rakı içtim. sonra bisiklete bindim, 13 yaşında çocuk gibi bisikletten düşüp dizimi kanattım. sonra farkettim ki boynumda asılı olan laptop çantası dengemi bozuyormuş. eve döndüm, çıkarttım laptop çantasını anneme teslim ettim, annem tam "kaç yaşında adam oldun hala neler yapıyorsun, öldüreceksin sen beni birgün" derken bir anlık gafletinden faydalanıp bisikleti kaptığım gibi kaçtım elinden.

çiçek taksi diye dizi vardı zamanında hatırlar mısın bebeğim? "taksinin rengi buyday sarısı / çiçek taksi durağı burası" diye şarkısı varıdı. dün itibariyle kanal d kanalında "akasya durağı" diye şahane bir dizi başladı. dizinin konusunu, http://www.akasyaduragi.com/ sitesinden bir çırpıda kopipest yapayım sizlere: "Kimler yoktur ki bu durakta?  Tatlı üçkağıtçı Sinan, aksi ve sinirli bir şoför olan Sülüman Türkücü olmak için Güneydoğu’dan gelmiş taksici Seyit geçinmek için ek iş yapan Öğretmen Muzaffer, tıp fakültesinde okuyabilmek için geceleri taksiye çıkan doktor lakaplı Murat ve Karadenizli saf bir çocuk olan çaycımız Ali Kemal.
Aysel ve diğer şoförlerimizin ekmek kavgasını, hüzünlerini ve neşelerini hep birlikte izleyeceğiz."

heyecanlanıp terlemeye başlayanlara bir iyi haber de benden: dizide laz şivesi komiği de var. yesss beybi! bence 5 yıla kalmaz bulgaristan oluruz. kafalarınızı ona göre hazırlayın.

bunlar güzel şeyler:

1) caner atakulun sayfası güncellendi

2) tavşan-insan kırması varlık hasan inceler'in sayfasında şinitzel yüklemesi oldu.

3) neler kısmında yenilenmeler oldu. neler kısmında yenilenmeler. yenilenneler. öeh.

4) selami şahinin balmumu heykeli madame tussaud müzesinde yapılan sade bir törenle ziyarete açıldı.

groagh.com adına cihan kılıç

aşağıdaki yazıyı okuyunca cihan kılıç hemen bi cevap verme olayına gireyim demiş. ama oturup yazmak zor geldiği için beni gördüğünde "erman, siteye erman çağlar cücedir o yüzden çok sinirli falan yaz bi de daltonların en kısasının kafasına kendi kafanı fotoşopla ekle, öyle yap" dedi. ben bu sitedeki insanları biraz da bu yüzden seviyorum. ama daltonun kafasına kendi kafamı eklemekle uğraşmam heralde.

cihan kılıç adına erman çağlar

ozonu da deldiğimiz için, evet... klibinde bir yerde tuğba ekinci moonwalk yapıyor.

gerçek olamayacak kadar güzelsin, biliyorsun değil mi? canım benim...

beşiktaş'taki kadıköy iskelesinin ordaki çay bahçesi yıkılınca oraya alışmış insanlar oranın yokluğunu sindiremedi. hepsi güvercine döndü. insanları güvercine çevirmeye kimin ne hakkı var. yaklaşınca kaçışıyorlar ama hemen biraz öteye tekrar oturuyorlar. iyice güvercin gibi.

<----- genç yaşımda bi trafik kazası, bi veremden göçüp gittiğimde biliyorum hep bu fotorafımı kullanmak isteyeceksiniz. ama kullanmayın. ben böyle bir insan değilim. aşağı yukarı böyle bir insanım. elinde yarım ekmek tutanım-------->

tavuk yer misin bebeğim. bana yersin gibi geliyor. geçtiğimiz günlerin birinde hasan, ben & göksel caddebostan tarafına doğru yürüyüşteyiz. o zaman karşılaştık bu insan boyutlarında sevimli pişmiş canlıyla. şimdi tabi burdaki ufak resimden çok anlaşılmıyor ama aşağılarda bir yerde insanlı (hasanlı) fotoğraf da mevcut. ordan bakıp oranlarsınız. hasan üzerinden oranlamanız biraz tatsızmış ama bilimde ayıp yoktur. öyle düşünmek lazım. uzaktan bağdaş kurmuş budha gibi duruyor. fotoşopla büyütülmüş et olduğunu çok yakınına gelince anlıyorsun. aldığım duyumlara göre boğaz köprüsüne kırmızı-yeşil-mavi led ışık taktırmayı akıl eden takımla aynı takımmış bu reklam kampanyasını yönetenler. ellerinize sağlık, yüreğinize sağlık.  ilanda gördüğüm tavuğu istiyorum, fiyat mühim değil...

onlar vahşi...yanda gördüğünüz internette kesintisiz fason haber yapan milliyet.com ve hurriyet.com ekibinin elinden çıkma mis gibi bir haber. bomboş. zamanında bulvar gazetesiyle (ki hala var galiba) "fotoğrafın altına yazı sallıyorlar hacı ehehe. var mı böyle bir şey yaa? eheheh kokulu silgiler vardı biz küçükken hatırlıyor musun ayça?" şeklinde manasız muhabbet yapanlar şimdi nerede? ben buldum ama onları. haberin altında yorumlar kısmına bir bakın. ayça sen de bak. kendinizi "ifade özgürlüğü gerçekten gerekli mi?" diye  sorgularken bulacaksınız.

Youtuplar n'oldu abi? Tamamen mi kapandı? Yine açılacak mı? Nasıl olacak? Sokakta sigara içilebiliyor mu? Net birşeyler söyleyin...

Bu da vindovs hatası. Sorununu, probleminini bana çözdüren bir bilgisayarım ilk defa oluyor.

yanda gördüğümüz kişi benim ev arkadaşım hasan inceler. resimde uyurken çıkmış. uyanık olduğu zamanlarda çok güzel işler yapıyor. bu işlerin bir kısmını kişiler->hasan inceler kısmında bulabilirsiniz. biraz kurcalayıp neresi çalışıyor neresi çalışmıyor anlayabilirsiniz. sayfanın.

 Bizim sitede paintçi olarak çalışan Cihan Kılıç aslında ikili yaşam süren bir sosyopat. bazı günler gizlice kaçıp uykusuz dergisinde çizer olarak çalışıyor. cihan kılıç'ın bilinmeyen yüzü... biz biliyoruz tabii, ama kendisine belli etmiyoruz. nasıl ki babanız sizin bilgisayarınızdan porno sitelere girer siz yokken, history ye girip gezdiği adresleri silmeyi beceremez (bu arada yeni internet explorer da pornocu babalara yönelik şahane düzenlemeler var. artık history silmek çok kolay...), siz de babanızın swedish teen lere dadandığını bilirsiniz ama utanmasın, mahcup olmasın diye söylemezsiniz. işte biz de cihan'a belli etmiyoruz bildiğimizi. sonuçta derslerini aksatmadığı sürece hobileriyle ilgilenebilir, televizyon falan izleyebilir, derslerini aksatmamak koşuluyla.

lafı uzatıyorum, yine gizlice uykusuza kaçtığı bir gün dergideki insanlara siteyi göstermiş cihan. beğendiler falan dedi (biz de sizi beğeniyoruz). sevindik tabii. laf arasında bir yerde Cengiz Üstün "bende de böyle bişeyler var, al bunları isterseniz siteye koyarsınız" kabilinden bişeyler söylemiş Cihan'a... bu noktada sevinmekten fazlası oldu bize. Ben hemen yüzsüz gibi Cengiz abiyi kişiler bölümüne ekledim. Kendisi vakit bulup daha bir şeyler gönderir mi, yoksa biz olayı tamamen yanlış mı anladık orası muamma ama farketmez be abi. mutluluk had safhada. Kişiler->cengiz üstün, kulağa ne kadar hoş geliyor...

oturanlar (soldan sağa): hasan inceler, caner atakul yerde oturanlar (soldan sağa): cihan kılıç

yıllardır arıyorum, en sonunda buldum. Emekli öğretmen tişörtü... benim zannettiğimin aksine ön cebinde maltepe sigarasıyla paket halinde satılmıyormuş. maltepe ayrı satılıyor. para tuzağı lan. gördüğünüz üzere bütün modelleri aynı mağazada mevcut. babama kazak almışlar bu mağazadan, babama ufak geldi, beni yolladılar değiştir diye. kazaklar da aynen bu model ama tişört değil kazak. bütün gün yüksek sesle mağaza müziği dinlemekten yaşama sevincini yitiren tezgahtar kız benim tişörtlerin fotoraflarını çektiğimi farkedince kıllandı "neden çekiyorsun" falan diye çıkışır oldu. "evde aynısından yapıcam kendime" diyemedim. dilimin ucuna kadar geldi diyemedim. "yatalak arkadaşım var bi tane, evden çıkamıyor, fotoğrafları ona göstericem. Beğendiği olursa gelip alıcam. yatalak çünkü, evden çıkamıyor" dedim. Çok yardımcı oldular haliyle. insanlık ölmemiş anuna koyim.

gündem2: taç'ın evimde mutluyum ben reklemı ve reklamda kendini oradan oraya savuran mutlu kadınlar: şimdi yutuplar kapalı olduğu için tam bir görüntü veremiyorum (bkz. soldaki uzunca yazı) ama izleyenler vardır mutlaka: Bonnie Tyler'ın "I Need a Hero" isimli şarkısı üzerine yazılmış bir reklam müziği (ki hakkını vermek lazım çok profesyonel iş) var. olaylar şöyle gelişiyor: kadın evin adamını işe geçirdikten sonra yukarıda bahsi geçen müzik eşliğinde perdelerini okşuyor, bornozunu seviyor, yatak nevresimleriyle boğuşuyor. ilk izlediğimde tamam, dedim ortalık ayağa kalkacak. ama pek bişey olmadı gibi. iclal aydın vs. forumlarında çok beğenildi (http://www.kadinlarkulubu.com/temizlik-hastalari-fan-club-t174956/index.html) (bu arada evlerden uzak bir yapılanmaymış bu), marketing uzmanları tarafından hedef kitlesini şaşırmış bir reklam olarak değerlendirildi (http://markagiller.blogspot.com/2008/04/bornoz-koklayan-ev-kadnlar.html) (bu da şahane blogmuş nitekim), bazı kalburüstü sitelerde "evde oturmanın nesi tukaka? elitistsiniz siz! elitist! seçkinci! küntsünüz! gibisinden tartışmalara yol açtı (http://www.bigumigu.com/haber.asp?hid=3205) (bu site de güzelmiş)...

tabi herkesin kendine göre haklı olduğu bir nokta var (ben böyle tırt cümle duymadım 24 senelik yaşantımda) peki hitap ettiği kitle nasıl bir kitle? sallamaktan çekinmeyelim, sonuçta bunun adına beyin fırtınası deyip tonla para kaldıran insanlarda var (-yalnız de ler da lar ayrı yazılıyor canımın içi -çok pardon abi). sonuçta kadın oyuncular rastgele seçilmemiş; hepsi üst tabaka bir aileden gelen ve/veya zengin adam bulup evlenmiş üniversitesini okumuş ama kariyeri  mariyeri sallayıp direk ev kadını ortamına akmış bayanları temsil ediyorlar. evde formsante okuyan, temizliğe gelen kadına/kadınlara tatlı sert emirler veren, arkadaşlarıyla bir kafede buluşup "kaynatan" insanlar geliyor gözümün önüne. akşam olup adamı eve  gelince öncesinde yemek, sonra şarap, artık akşamlardan hangi akşamsa lcd tv de ya bıçak sırtı ya da dvd de lost... sonuçta taç ürünlerinin fiyatı düşünüldüğünde çok uzak bir kitle gibi gelmiyor bana. bütün evi taçtan döşediysen vardır bi sermaye...

ne biliyim, isteyen öyle yaşasın tabi. işin garibi öyle bir hayat düşleyen hatta (kendi farkında olmasa bile) öyle bir hayata hazırlanan, planlarını ona göre yapan çok insan var (kadınlar ve o kadının adamı olmak isteyen erkekler). zengin ama yüzeysel. sonuçta reklam, çoğu kişinin ağzında acı bir tad bırakmış, beğenmeyenler çoğunlukta. ama neyi beğenmiyorlar acaba? yüzeyselliği mi, yoksa zaten aramızda yaşayan bu şanslı topluluğun kendilerini böyle açıkça ortaya sürmesini mi? tepkiler genelde "kadınlara yanlış bir rol biçiliyor" ekseninde ama bana bilinçlerin altında biraz daha fazlası var gibi.

geçen akşam Cihan Kılıç bizim eve geldi yatıya...  ağzı var, burnu var öyle çok istisna birşey yok. ama iyi birisi. bayaa bi uyudu bizim ikili kanepede. siz hiç ikili kanepede uyuyan insan gördünüz mü? ben çok gördüm. görüntüyü tarif etmek biraz zor. yabancı filmlerde adamla kadın itişmeli kakışmalı şiddetli bir kavgaya tutuşur, tam kavganın en şiddetli anında kadın adama kadın vurması (kolların dirsek hizasından öne doğru savrulması) yapacakken adam kadının kollarını tutar sonra bir an sessizlik olur akabinde öpüşme ve deli seksi (şiddetli ve haşin seks) yaşanır ya. ne anlatıyorum olm ben? ikili kanepede uyuyan insan evet. işte ikili kanepede uyuyan insanla ikili kanepe arasında öyle bir şiddetli kavga yaşanmış da olay sonradan sekse dönmüş, sonra da öylece uyuyakalmışlar (canııııııım, yazık) gibi bir görüntü oluyor. kollar bacaklar her yandan taşıyor... gerçekten insanlık ayıbı gibi bir görüntü. üstelik evin her odasında irili ufaklı yataklar bulunmasına rağmen. uyanık olduğu süre zarfında ise cihan kılıç groagh.com için doyumsuz paint eserleri verdi. kendisinin eserlerine bu günden itibaren kişiler->cihan kılıç bölümünden ulaşabilirsiniz. eski paintçilerden kim kaldı. hangi çağda yaşıyoruz?

--> temsili resim: ikili kanepede uyuyan cihan kılıç. sonra örttük tabi üstünü.

geçen gün inanılmaz paint ortamı oldu Hasan İnceler, ben, cihan kılıç. sergi açacak kadar paint resimi oldu. Olaylar kısmını da bu bahaneyle faaliyete açtık. hepimiz için en hayırlısı neyse onu istiyorum. paintlere olaylar kısmından bi zahmet...

 bu videoyu http://www.canavarlar.com/ da gördüm. öyle neşeli öyle güzel ki. benim kakam var demeye utanıp kabız olduğum dönemler japon pıtırcıklar için çok eğlenceli geçiyor, kaplanlar sıçmayı öğreniyor. neşeli gerilim türünde dikkate değer bir çalışma. ufak japon kaplancık ıkındıkça siz de ıkınacaksınız.

caner atakul'un varoluşsal babalara gelip çıktığı bodrum yolculuğuna kisiler->caner atakul kısmından giriş yapabiliyorsunuz. bu essekafalı devamlı bir işlere girip çıkıyor. "niye çıktın olm" diyorum, "acayip acayip adamlar vardı" diyor. murat, ben bi de hasan inceler haftaya salı kırıcaz bunu biz. günlerin sayılı caner.

terman çağlar'ın tek başına araba kullandığı saatler boyunca garip davranışlar sergilediği (seren serengil) altınoluk yolculuğunun ayrıntıları kişiler-> erman çağlar bölümünde. kişiler bölümünde birinciyim.

 yukarıda gördüğünüz kişiler, olaylar, neler? florasanları aslında link onlar. henüz içeriği oturtamadığımız için bu aralar tıkladığınızda tıklamamışsınız gibi davranması normal. ama olaylar kısmında bir kısım olayları kişiler kısmında ise bazı insanların kişisel yapıtlarını bulmanız beklenen birşey. hatta bu aralar kişiler kısmısı aktive olacak. ilk olarak da atilla parlı'dan "metalin müziğini yapanlar" yazı dizisinin ilk bölümü ve caner atakul'un varoluşsal babalara gelip çıktığı bodrum yolculuğunun iç hesaplaşması sizlerle olacak. benim de bazı hareketlerim var.

bunu da geçen gün yaptık. haluk bilginer, hulk hogan ve yeşil dev hulk'u bir potada eritmeyi başarmış retrospektif bir bakış. tıklarsanız gözle görülür ölçüde büyüyecektir.

eskiden evde televizyon üstü anten vardı, devamlı stv izlememin nedeni odur zannediyordu insanlar. ne zaman eve dijitürk geldi kanal sayısı binbeşyüze çıktı, bende bir problem olduğu ortaya çıktı. öyle bir büyü ki kopmak imkansız. yepyeni bir yapım var "boşanmak istemiyorum" adında; stv ekibinin ulaştığı son nokta. şimdi burada anlatmaya çalışmayayım çok fantastik. flashback ler, kutukafalı oyuncular, kolormatik gözlüklü senaristler... bir stv yapımından istediğiniz her şey ve daha fazlası. denk gelirseniz bi bakarsınız, eğer alışık değilseniz tam bir "life-time experience". nasıl ingilizce? süper. geçen gün ev kalabalık, açtım izletiyorum insanlara, insanlar: murat kalkavan, göksel elbüken, hasan inceler. neden isim sayıyorum? çünkü o kadar saçma bir altyazı geçti ki, benim çarpık zihnimin bana bir oyunu olmadığına insanları inandırmak adına... (çok zor inandırırsın) neyse izlerken izlerken altyazı başladı: "Kar başımızı okşar gibi yağıyor..." diyor. daha birçok şey diyor ama anlamak imkansız. hakikaten dışarıda kar yağıyordu o an ama başımızı okşar gibi değil masum türk kızlarının bekaretini zorla almak isteyen hunhar bizans askerleri gibi yağıyordu. insanlar donarak öldü lan. kendi aralarında hoşsohbet, hasbihal falan yaparken farklı bir bilinç seviyesine ulaşmış samanyolu metin yazarları... 

Hepinizi www.samanyolufanlari.com a bekliyorum.

yelloza bak ya! (britney spears'ın annesi)

eden kaltak annesinden bahsetmiyorum bile (evet, yazarken şimdi biraz sinirlendim. çok kahve içince böyle oluyor.) dur annesinin fotoğrafını bulursam koyayım. şirretlik yüzünden akıyor zira. sinirden konuyu dağıtıyorum. asıl mevzu şu; britney spears ın bu halde çıkardığı son albümü müzik eleştirmenleri tarafından kariyerindeki en iyi albüm olarak değerlendirildi. klipleri falan da devamlı televizyonlarda dönüyor. insanlığın medeniyetten elde ettiği şey aşağı yukarı bu sanki. profesyonel şarkı sözü yazarları, profesyonel müzisyenler, halkla ilişkiler uzmanları, imaj danışmanları, menajerler... büyük resim artık o kadar büyüdü ki, akıl sağlığı yerinde olmayan birinin dünya çapında çok satan bir albüm çıkarabilmesi çok da şaşırtıcı birşey gibi gelmiyor insanlara. gözleri bağlı olduğu halde, sadece dokunarak filin nasıl bir hayvan olduğunu anlamaya ve anlatmaya çalışan insanların hikayesini tekrar, tekrar ve tekrar düşünmek gerek. olay öyle bir hal aldı ki; okuyan, yazıp çizen, olup biten hakkında kafa yoran insanlar bile bazen filin hortumundan tutup "oha y.rrağa bak!" diye düşünmekten öte gidemiyor. 

bir de uzaya, evrendeki diğer bilinç sahibi yaratıklar medeniyetimiz hakkında fikir sahibi olsun diye içine müzik, resim, video, yazı falan koyup kapsül mapsül gönderen iyi niyetli ama naif insanlar var ki, onlardan bahsetmek bile istemiyorum... gerekirse bahsederim!